Przychodzimy na świat jako owoc miłości dwojga ludzi, którzy są dla siebie przeciwnościami wzajemnie się przyciągającymi. W krwi płynie potencjał, niemal jak błękitna rzeka. Drąży skalę aż do momentu, kiedy nie odnajdziemy siebie, nie wrócimy do domu i do swojej mocy.
Skąd w nas ta moc, te możliwości, dary i potencjały. Niemal jest to niewyobrażalne, że każde z nas jest inne wyjątkowe i niepowtarzalne. Jak to możliwe, tyle milionów ludzi a jednak to nie kalka, nie kopiujemy się wzajemnie a jedynie inspirujemy.
Spoglądając na świat szeroko otwartymi oczyma duszy, zastanawiam się czy nie jesteśmy jak dinozaury, które wyginęły 66 milionów lat temu. Czy znów nie przechodzimy okresu kredowego i nasza populacja nie jest zagrożona?
Rozwój cybernetyki i świata sztucznej inteligencji napędzanej robotyką, staje się niewyobrażalna. Naukowcy szacują, że do 2030 roku ( czyli tylko 4 lata), postęp cyberświata będzie taki jak przez ostatnie sto lat. Jak daleko pozwolimy robotom, przejąć nasze życie i nasz świat?
Można się domyślać, że znajdą się tacy, którzy wykorzystają technologię do zrobienia czegoś wspaniałego dla ludzkości. Jednak nie wszyscy na tym świecie mają czyste intencje i będą takie możliwości wykorzystywać do niecnych planów.
Zatrzymaj się w swoim życiu. Dokąd pędzisz, co gonisz lub przed czym uciekasz. Warto w obecnych czasach robić rozeznanie tego co wokół ale i co we mnie. Na co daję przyzwolenie i czy to jest zgodne ze mną i z moimi przekonaniami.
Życie nie polega na byciu chorągiewką. W życiu trzeba stać stabilnie na nogach, wiedzieć, co się chce i w zgodzie z wszechświatem tworzyć to co realne i namacalne. Nie przybędzie rycerz na białym koniu i nie uratuje ci skóry. To ty i tylko ty jesteś odpowiedzialny za swoje życie. Sami ściągamy na siebie różne doświadczenia, zasilane lękiem.
W ostatnim czasie chodziło za mną pytanie. Co znaczy być wolnym człowiekiem? Długo pielęgnowałam rozmyślania nad tym tematem i doszłam do wniosku, że dla mnie Wolność = Życie bez lęku. Odważne podejmowanie decyzji i przyjmowanie konsekwencji swojego postępowania, oznacza dorosłość.
W 2023 roku napisałam pierwszy artykuł pod tytułem “Dziecko we mgle”. Dziś jest początek 2026 roku i powiem, że już jestem dorosła, ale czy nadal we mgle? Nie, gwiezdny pył mnie prowadzi do jeszcze głębszego poznania siebie i swoich potencjałów. Każdy dzień jest nowym początkiem, dającym mi szereg nowych możliwości.
Znaki i wskazówki niczym mapa życia zapisana w sercu wskazuje szczęśliwą drogę. To już czas rozpocząć ten spacer w gwiezdnym ogrodzie. A wracając do początku. Czy czuję się zagrożona przez humanoid? Nie, ich serce nie bije a tym samym, nie żyje. One nie mają marzeń a tylko dzięki nim wiem, że myślę i to jest moja największa moc.
To czas nauczyć się rozpoznawać autentyczność od sztucznego, plastikowego tworu, który udaje, że jest fajny. Bajki są cudne, można dzięki nim odsunąć się od rzeczywistości i tym samym przenieść w wyimaginowany świat. Jednak tu w realnym świecie jest nasze miejsce, nasz ogród do uprawiania, więc zakasujmy rękawy i działajmy. Wiosna coraz bliżej, przygotujmy więc grunt pod plony, które zamierzamy zasadzić.
Życzę wam piękne dusze, żebyście nie tracili czasu na narzekanie i na zastanawianie się czy warto. Słuchajcie bicia swojego serca, zaglądajcie w niebo i dajcie się prowadzić. Wszechświat wie, czego chcecie i do tego was doprowadzi, Zaufajcie a wszystko się ułoży. Chaos, który trwa, jest tylko chwilą zaczyna się i kończy niczym oddech. Zaglądajcie w planety one wiedzą i nigdy nie pozostawią was bez odpowiedzi.
